NFC East - zapowiedź

Dallas Cowboys, New York Giants, Philadelphia Eagles, Washington Redskins - drużyny grające w NFC East. Dywizji, w której niepodzielnie przez lata panuje Cowboys. Pozostałe trzy zespoły nie wygrały tej grupy tyle razy ile w pojedynkę ekipa z Dallas. Cóż z tego skoro drużyna z Texasu w Super Bowl nie grała od 1995 roku. Czy to się może zmienić w tym sezonie? Czy na swoim stadionie Dallas Cowboys wywalczą upragniony tytuł? Jak będzie wyglądać rywalizacja z resztą drużyn z dywizji? Co może pokazać Donovan McNabb po zmianie barw klubowych wewnątrz NFC East? Czy defensywa Giants może się poprawić w porównaniu do ubiegłego sezonu?

Czy Tony Romo i Wade Phillips poprowadzą Dallas do celu?

Dallas Cowboys

Tony Romo ma za sobą najlepszy rok w karierze. I co najważniejsze dla zespołu przełamał się w końcu jeśli chodzi o grę w grudniowych meczach. Wygrywając następnie swój pierwszy mecz po sezonie zasadniczym. Dotychczas rozgrywający Dallas Cowboys uchodził za zawodnika, który tym bardziej zawodził im bliżej było końca sezonu. Dwa razy więcej strat niż podań na przyłożenie i żadnego meczu powyżej 300 jardów. Wydawało się, że Tony Romo nie radził sobie dobrze z presją w ważnym okresie sezonu. A oczekiwania właścicieli i fanów Dallas Cowboys są ogromne. Tym bardziej, że drużyna już od 15 lat nie walczyła w Super Bowl. W tym roku finał będzie na stadionie Cowboys, pytanie tylko czy ekipa z Texasu będzie w nim uczestniczyć. Szanse są i to bardzo duże według mnie. Tony Romo ma za sobą najlepszy sezon w karierze. Pokazał zarówno, że potrafi poprowadzić zespół do wygranej w play off jak również, że radzi sobie z presją gry w grudniu. Z pewnością pomogła mu postawa wide receivera, który wyrósł na postać numer jeden w zespole na tej pozycji. Miles Austin pojawił się praktycznie znikąd i zanotował niesamowite rezultaty. Jeśli utrzyma taki poziom gry, a nie widzę powodów by miało być inaczej, to duet Romo-Austin będzie naprawdę zabójczy dla wielu drużyn w NFL. Dodatkowo, jakimś cudem, młody Dez Bryant został wybrany właśnie przez Dallas w pierwszej rundzie draftu. Zaskakujące, że tak utalentowany zawodnik został wybrany tak późno. Cowboys z okazji skorzystali i wzmocnili jeszcze bardziej swoją ofensywę. Do wspomnianej dwójki dołączy zapewne WR Patrick Crayton oraz, przede wszystkim, ogromnie utalentowany TE Jason Witten, będący jednym z najlepszych w lidze na tej pozycji. Na pozycji running back nominalnie gra Marion Barber, świetny zawodnik, który jednak miewa drobne wahania formy w trakcie spotkań. Dlatego też do dyspozycji będzie Felix Jones, który pokazał, że jest w stanie godnie zastąpić bardziej doświadczonego kolegę z zespołu. Nie zdziwiłbym się gdyby nawet okazało, że Jones w pewnym momencie tego sezonu wygryzie ze swojej pozycji Barbera. Tak naprawdę największą bolączka jest offensive line. Najlepszym dowodem na to była porażka z Vikings, kończąca ubiegłoroczne nadzieje. W meczu tym wszystko się posypało kiedy Flozell Adams doznał kontuzji i nie miał go tak naprawdę kto zastąpić. Poza środkowym Andre Gurode w zespole brakowało wysokiej klasy specjalistów od ochrony QB. Włodarze dokonali kilku transakcji i teraz zapewne liczą, że nastąpi poprawa.

Defensywa Dallas Cowboys w ubiegłym sezonie zaliczała się do jednych z najskuteczniejszych w rozgrywkach. Drugie miejsce jeśli chodzi o ilość straconych punktów i dziewiąte w kategorii oddanych jardów. DeMarcus Ware to gwiazda najwyższego formatu, zawodnik, który potrafi bez problemów przedrzeć się do rozgrywającego drużyny przeciwnej utrudniając rozegranie akcji. Bardzo dużą nadzieję można pokładać w innym LB. Anthony Spencer, który miał zabójczą drugą połowę sezonu, powinien być świetnym wsparciem dla Ware’a. Jeśli będzie tylko potrafił grać przynajmniej na tym samym poziomie na jakim skończył sezon 2009 presja jaką Dallas będzie wywierać na rozgrywających będzie ogromna.

Dallas Cowboys mają wszystkie elementy układanki by zostać zespołem mistrzowskim. Ogrom talentu w formacjach ofensywnej i defensywnej, do tego naprawdę niewiele dziur w składzie. Poczyniono ciekawe ruchy transferowe ściągając doświadczonych i wartościowych zawodników a do tego wybierając utalentowanych graczy w drafcie. Dywizja, w której grają, jest owszem, wyrównana. Tyle tylko, że wszystkie trzy zespoły poza Cowboys nie mają w mojej opinii większych szans na jej wygranie. QB Tony Romo powinien czuć się lepiej i pewniej niż kiedykolwiek, po tak wyśmienitym sezonie. Można mieć pewne obawy co do offensive lines oraz special teams. Jednak to nie te formacje budzą moje wątpliwości tylko osoba głównego trenera. Wade Phillips jest świetny jeśli chodzi o defensywę, ma bardzo dobry rezultat wygranych do porażek jako trener (81-54). Jednak co z tego tak naprawdę skoro po sezonie zasadniczym wygrał tylko jedno z sześciu swoich spotkań. Zawsze jakoś tak się działo, że w tym okresie nie radził sobie z prowadzeniem spotkań. Być może ubiegłoroczne przełamanie, podobnie jak Romo, pomoże mu. Póki co jest to cały czas ogromny znak zapytania i dlatego Dallas Cowboys nie są faworytem numer jeden do wygrania Super Bowl.

Kluczowi gracze: D. Ware ROLB, J. Witten TE, J. Ratliff DT, A. Gurode C, T. Romo QB, M. Austin WR

Obrona New York Giants musi podnieść poziom gry

New York Giants

 Kiedy w 2007 roku Giants wygrywali Super Bowl niszcząc marzenia o historycznym dokonaniu zespołu New England Patriots, wydawało się, że mają zespół na lata. Wyjazdowi wojownicy sprawiali wrażenie fntastycznej drużyny. Niestety, po całkiem dobrym 2008, przyszedł sezon gdzie drużyna się posypała a efektem była nieobecność New York Giants w play off. Pierwszy raz odkąd Eli Manning jest rozgrywającym (poza jego pierwszym sezonem w lidze). Co ciekawe patrząc na same statystyki ofensywy możnaby zachodzić w głowę jak to możliwe. Eli Manning ustanowił osobiste rekordy w czterech różnych kategoriach, osiągając tym samym wyniki lepsze niż kiedy Giants wygrali Super Bowl. I to wszystko pomimo tego, że Plaxico Burress już nie był w składzie. Steve Smith, Hakeem Nicks oraz Mario Manningham mają za sobą naprawdę udany rok. Młodzi łapiący odnotowali bardzo dobre wyniki pomagając Manningowi poprawiać swoje rekordy. Gdyby chodziło tylko o samego rozgrywającego Giants zagraliby w play off. Jednak futbol amerykański to gra zespołowa w końcu. Akcje biegowe nie wyglądały już tak dobrze jak kiedyś. Brandon Jacobs doznał szybko kontuzji i później już nie potrafił odnaleźć właściwej formy przez co jego wyniki były gużo gorsze od tych z sezonu wcześniej. Ahmad Bradshaw dobrze go początkowo zastępował jednak powtarzające się kontuzje, zwłaszcza w drugiej połowie sezonu, obniżały jego efektywność. Do tego należy dodać, że co chwila ktoś z offensive line wypadał i Eli Manning miał ciągłe problemy z ochroną przy rozgrywaniu akcji.

Chyba jednak najważniejszym powodem, dla którego New York Giants zabrakło w play off jest postawa defensorów. Dwa główne żądła, które mają nękać QB przeciwników, Osi Umenyiora oraz Justin Tuck mieli naprawde słaby sezon. Delikatnie mówiąc nie zagrali nawet w połowie tak dobrze jak rok wcześniej. Dodatkowo część graczy była nękana kontuzjami. Jednak ciężko znaleźć usprawiediliwienie jeśli chodzi o to jak grał tył formacji obronnej. Tydzień w tydzień długie podania dochodziły do WR drużyn przeciwnych bez większych kłopotow. Secondary grało tak beznadziejnie, że najlepiej o tym dużo nie pisać i jak najszybciej zapomnieć. Jeśli Giants chcą być ponownie nazywani wojownikami, do czego przyczyniła sie w dużej mierze ich gra obronna, to czas żeby kilku twardzieli porozmawiało ze sobą szczerze i zabrało się do ciężkiej pracy.

Sezon 2009 był fatalnym rokiem dla New York Giants. Nie uratowała ich bardzo dobra gra Eli Manninga oraz rozgrywających bo wszystko ma swoje granice. Ilość kontuzji i urazów z jakimi nękali się zawodnicy była ogromna. Naprawdę ciężko wówczas pewne rzeczy przeskoczyć. Czy będzie lepiej? Jeśli chodzi o samą liczbę wygranych to jest spora szansa na to. Cowboys są i tak poza zasięgiem ale z Eagles walka powinna zostać nawiązana. Zwłaszcza po ich zmianach kadrowych. Jeśli dla odmiany w tym roku zawodnicy Giants będą mogli spokojniej grać i nie męczyć się co rusz z problemami zdrowotnymi to walkę o play off podjąć powinni. Jednak nie do końca jestem przekonany czy ta bardzo słaba gra obronna tylko urazami była spowodowana. W drużynie talentu nie brakuje, trzeba to jeszcze poukładać w całość. Będzie ciężko. Uważam, że powinniśmy zobaczyć lepszą gre Giants tylko czy to wystarczy na play off? Mimo wszystko Eagles z niedoświadczonym QB przemawiają do mnie bardziej niż Giants. Dlatego tych ostatnich stawiam na trzecim miejscu w dywizji.

Kluczowi gracze: C. Snee RG, S. O’Hara C, S. Smith WR, E. Manning QB, Osi Umenyiora DE, Justin Tuck DE

Kevin Kolb nowym rozgrywającym Eagles

Philadelphia Eagles

Po dziesięciu sezonach nieprzerwanej gry Donovan McNabb opuścił Eagles. W tym okresie rozgrywający osiągnął z zespołem pięciokrotnie mistrzostwo NFC East oraz raz mistrzostwo NFL po wygranej w Super Bowl. Może to robić wrażenie jednak chyba włodarze Philadelphia Eagles doszli do wniosku, że czas na zmiany. Tym bardziej, że jednym z głównych problemów jakie miał McNabb to tendencja do zawalania w kluczowych momentach najważniejszych spotkań. Teraz akurat to już nie będzie zmartwieniem Eagles, większą niewiadomą jest to jak będzie grał Kevin Kolb. 25-latkowi nie brak umiejętności, co pokazał w czasach studenckich, jednak nie wiadomo jak zagra w pełnym wymiarze w NFL. Dotychczas ma za sobą tylko dwa występy w roli startowego QB. Wypadł w nich względnie dobrze ale to i tak za mało by jakoś dokładniej to ocenić. Kevin Kolb może się uważać za szczęśliwca mimo wszystko. Zapewne wie, że trafi teraz na świecznik i będzie musiał się z całą uwagą wokół swojej osoby oswoić, niemniej grupa łapiących z jaką przyjdzie mu grać to zdecydowanie najsilniejsza formacja w zespole i jedna z lepszych w lidze. WRs DeSean Jackson oraz Jeremy Maclin, TE Brent Celek ułatwią młodemu QB start. Kolejnym ubytkiem formacji ofensywnej Eagles jest utrata swojego RB. Brian Westbrook opuścił klub jednak tak naprawdę Eagles zdecydowanie stawiają na grę podaniami więc to większy problem na papierze niż w rzeczywistości. Ponadto jest młody i szybki LeSean McCoy, który już pokazywał przebłyski talentu i powinien spokojnie zastąpić Westbrooka. Gdyby nie słabsza offensive line, która była główną przyczyną porażki z Dallas w sezonie 2009, cała ofensywa prezentowała by się naprawdę wyśmienicie. Niestety dla Philadelphia Eagles formacja defensywna już tak dobrze jak cała ofensywna nie wygląda. Dlatego też pojawiło się kilku weteranów a do tego pierwszych pięciu studentów wybranych z draftu to właśnie obrońcy.

W pewnym sensie sezon 2010 można będzie uznać dla Eagles jako przejściowy. Zmiana rozgrywającego po tak długim okresie będzie wymagała czasu na aklimatyzację dla nowego i jego adaptację do stylu gry. Nie oznacza to, że Kevin Kolb będzie grał nijak. Wręcz przeciwnie. Biorąc pod uwagę, że trener Andy Reid stawiał zawsze na ofensywną grę podaniami to młody QB będzie otrzymywał sporo okazji na sprawdzenie się i naukę. W ostatecznym rozrachunku możemy na jego koncie, po sezonie, zobaczyć całkiem dobre liczby jeśli chodzi o stronę statystyczną. Będzie to wymagało jednak od niego sporo pracy. Nie mniej wysiłki będzie musiała włożyć defensywa ze sporą grupą nowych zawodników. Od tego jak będą się oni prezentować na boisku zależeć będą szanse Eagles na zbliżenie się do Dallas Cowboys i ewentualną walkę o play off. Osobiście na miejscu fanów mniej martwiłbym się o młodego rozgrywającego a bardziej o defensorów. Zobaczymy czy ruchy kadrowe pomogą Eagles. Jeśli chodzi o układ spotkań to jest on dość dziwny. Philadelphia Eagles zagra u siebie z grupą silnych zespołów (np. Packers, Colts, Vikings, Falcons) by na wyjazdach spotykać się z takimi tuzami NFL jak Lions i Jaguars oraz będącymi wielką niewiadomą Bears czy Titans. Na chwilę obecną uważam, że Eagles to zespół będący drugą siłą w NFC East. Różnice pomiędzy nimi a Giants czy Redskin nie będą duże dlatego ciężko może być o play offs. Jednak walka o drugie miejsce na pewno będzie ciekawa i interesująca.

Kluczowi gracze: D. Jackson WR, L. Weaver FB, J. Maclin WR, T. Cole RE, A. Samuel CB, B. Celek TE

Donovan McNabb po zmianie barw klubowych

Washington Redskins

 Zespół ze stolicy USA pierwszy raz od kilkunastu lat może pochwalić się rozgrywającym zaliczanym do czołówki NFL. Donovan McNabb, 33-letni były już gracz Eagles, ma wynieść jakość gry Washington Redskins na kolejny poziom. QB zanotował w ubiegłym roku bardzo dobre wyniki. Ponad 3,5 tys. jardów, 22 przyłożenia i tylko 10 strat to naprawdę wyśmienity rezultat. Niewątpliwie jest to ogromne zasilenie drużyny. Drugim największym wzmocnieniem Redskins jest przybycie nowego trenera. Mike Shanahan to wyśmienity coach, w którego styl gry ofensywnej Donovan McNabb idealnie się wpasuje. Problem jest tylko taki, że w Philadelphia Eagles QB miał lepszych zawodników wokół siebie, przynajmniej w ostatnich latach. Chris Cooley i Santana Moss to najpewniejsi gracze na jakich McNabb będzie mógł liczyć, poza nimi naprawdę wygląda to słabo. Bardzo słabo. Do tego obecny running back Clinton Portis, który od lat nie potrafi znaleźć formy z początku kariery, to nie taki poziom jaki na tej pozycji prezentowali zawodnicy Eagles w ostatnich latach.Z drugiej strony McNabb na początku dekady w Eagles miał fatalnych pomocników, ekipa łapiących była przeciętna. Z czasem jednak udało się coś z tego stworzyć. Jest zatem nadzieja, że z odpowiednim trenerem w Washington uda się to powtórzyć. Kluczowe będzie to co pokaże offensive line. Formacja ta w ubiegłym sezonie była jedną z gorszych w swojej kategorii w całej lidze NFL. W ostatnich dwóch latach pozwoliła ona na aż 81 sacks swojego rozgrywającego. Aż dziw może brać, że Jason Campbell mógł się jakkolwiek rozwijać w takich warunkach. Dlatego też odpowiednie ruchy kadrowe miały miejsce i w tym względzie w nowym sezonie powinniśmy zobaczyć poprawę.

Co do formacji obronnej najwięcej wątpliwości jest związanych z tym co pokaże Albert Haynesworth. Ponad 100 milionów dolarów wydanych w zeszłym roku na kontrakt tego gigantycznego defensora (Big Albert ma 201 cm i prawie 160kg) póki co się nie zwraca. Sezon 2009 w jego wydaniu był słabszy niż przynajmniej dwa wcześniejsze. Czy coś się zmieni? Może być o to trudno. Albert Haynesworth otwarcie skrytykował przejście na obronę systemem 3-4 poddając w wątpliwość sens swojej gry przy takim ustawieniu. Dużo hałasu się wokół tego zrobiło, zobaczymy czy coś się zmieni w jego nastawieniu po obozie treningowym. Szczęśliwie dla drużyny pojawili się nowi gracze, którzy, nawet jeśli dojdzie do transferu Haynesworth’a, będą potrafili jego obecny poziom spokojnie uzupełniać.

Talentu w zespole nie brakuje dlatego też powody do optymizmu fani Washington Redskins mają bez cienia wątpliwości. Nowy wspaniały trener oraz wyśmienity rozgrywający. Sporo ruchów kadrowych by uzupełniać braki i poprawić sytuację w słabszych formacjach. Można mieć sporo wiary w to, że wynik końcowy z ubiegłego sezonu się nie powtórzy. Wiele jednak będzie zależeć od tego co będzie robił jeden wielki zawodnik, mogący wpłynąć negatywnie na morale zespołu, oraz jak Redskins poradzą sobie z fatalnym układem spotkań. Z pierwszych sześciu meczy pięć grają z Cowboys, Texans, Eagles, Packers oraz Colts. Jest to swego rodzaju niebezpieczeństwo. Przy kiepskim starcie zespół może się szybko załamać i poddać sezon 2010. A nie powinni bo przy tak wyrównanym poziomie w dywizji to kto wie, może szybciej niż się spodziewamy Redskins włączą się do walki o play off.

Kluczowi gracze: D. McNabb QB, A. Haynesworth RE, L. Fletcher MLB, C. Cooley TE

Prognozowana kolejność w NFC East:

1. Dallas Cowboys
2. Philadelphia Eagles
3. New York Giants
4. Washington Redskins