NFL Week 2 - Podsumowanie

Za nami druga kolejka rozgrywek sezonu zasadniczego. Emocji nie zabrakło, nawet pomimo tego, że spora część spotkań skończyła się jednostronną strzelaniną. Mecze takie jak Vikings-Dolphins czy Redskins-Texans rekompensowały brak większych wrażeń w innych spotkaniach i to z nawiązką. Niektóre zespoły rozczarowują, inne zaskakują na plus. Niby jeden wieczór a tyle się wydarzyło. Zapraszam zatem do krótkiego podsumowania tego co się stało i wniosków jakie wyciągam z kilku spotkań drugiej serii.

Miami Dolphins 14 @ Minnesota Vikings 10

• Niesamowity mecz z różnymi zaskakującymi aspektami. Tony Sparano przez cały mecz miał założone okulary przeciwsłoneczne a Brad Childress ciągle próbował zdobyć dodatkowe jardy przy czwartych próbach zamiast po prostu wykonać rzut wolny.
• Adrian Peterson robił co mógł by pociągnąć zespół - 145 jardów w akcjach biegowych w 28 próbach, jedno przyłożenie. To jednak było za mało ponieważ Brett Favre stracił piłkę zbyt wiele razy.
• Rozgrywający Vikings wprawdzie zaliczył kilka ciekawych podań jednak sumarycznie negatywy przewyższają. Strata, która dała przyłożenie defensywie Dolphins oraz trzy przechwycone podania okazały się nie do odrobienia. Favre już drugi tydzień z rzędu wygląda dosyć kiepsko i cały czas widać, że nie nadaje na jednych falach ze swoimi łapiącymi.
• Dolphins wygrali ten mecz pomimo tego, że Chad Henne podał skutecznie tylko 9 razy na 15 prób (w tym jeden raz na przyłożenie). Do tego ekipa z Florydy zdobyła ofensywnie o 138 jardów mniej.
• Miami dużo częściej próbowało akcji biegowych, running backs Ronnie Brown i Ricky Williams zdobyli w sumie 110 jardów w 23 próbach. Niestety jeden i drugi stracili piłkę po jednym razie, przy czym strata Williamsa była boleśniejsza bo dała wyśmienitą pozycję Vikings, z której zdobyli punkty - było to jedyne przyłożenie gospodarzy w meczu.
• Ogólnie defensywa gości wykonała świetną pracę. Trzy przechwyty, presja na Favre oraz zatrzymanie akcji w kluczowych momentach pozwoliły drużynie na odniesienie drugiej wygranej w sezonie.

Chicago Bears 27 @ Dallas Cowboys 20

• Dallas kolejny raz w tym sezonie strzela sobie w stopę przegrywając mecz, który powinni wygrać. Cowboys zdobyli 102 jardy więcej od przeciwników, aż dziewięć razy więcej niż Bears zdobyli pierwszą próbę i ograniczyli gości do ledwie jednej udanej trzeciej próby z jedenastu. W ostatecznym rozrachunku to i tak nie wystarczyło.
• Tony Romo, pomimo niezłego dorobku jardowego, był niedokładny i nieostrożny (dwie straty). Do tego w pewnym momencie wykazał się kiepskimi talentami przywódczymi po tym jak nakrzyczał na swojego zawodnika Tasharda Choice, a którego sam nie dostrzegł na otwartej pozycji. 
• Do dwóch przechwyconych podań rozgrywającego można dorzucić stratę w końcówce meczu (Roy Williams), niewykorzystany rzut wolny, cztery więcej przewinienia oraz dwa upuszczone z jakiegoś powodu podania przez Austin-Jones'a. To wszystko wystarczyło by przegrać.
• Jason Witten po jednym z uderzeń doznał lekkiego wstrząsu, zataczając się po boisku został z niego zdjęty natychmiast i nie wrócił do gry. Pomimo tego, że sam zawodnik krzyczał wręcz na trenerów, że chce wrócić do gry. Wade Phillips nie dopuścił do tego na szczęście.
• Chicago Bears nie było w stanie zrobić czegokolwiek w akcjach naziemnych przeciw świetnej defensywie gospodarzy. 
• I na koniec ogromne słowa uznania i pochwały dla rozgrywającego gości. Jay Cutler na początku meczu został wielokrotnie uderzony. Co ciekawe zachował zimną krew do końca meczu i zanotował świetny występ. 21/29 skutecznych podań, 277 jardów i trzy przyłożenia. Pokazał, że potrafi poprowadzić zespół do wygranej i to z naprawdę klasowym zespołem.

Philadelphia Eagles 35 @ Detroit Lions 32

• Michael Vick po kilku latach przerwy wrócił do podstawowego składu i trzeba przyznać, że nie zawiódł. Skuteczność 21/34, 284 jardy zdobyte podaniami z czego dwa na przyłożenia i co najważniejsze momentami prezentował się naprawdę świetnie. Jego atletyzm, szybkość reagowania i to jak potrafi zachować się na boisku przypominały jego najlepsze chwile z Falcons. 
• Jest to tym większy jego sukces bo i tak zaliczył pięć sacks i dwa razy wypuścił piłkę z rąk. Offensive line Eagles to jedno wielkie nieporozumienie na dzień dzisiejszy.
• Należy dodać, że postawa dwóch graczy pomogła Vickowi w osiągnięciu dobrych wyników. RB LeSean McCoy przebiegł 120 jardów w 16 próbach i zdobył trzy przyłożenia. Natomiast DeSean Jackson w ledwie czterech próbach zdobył po podaniach 135 jardów i jedno przyłożenie. 
• W Lions wyśmienicie zaprezentował się RB Jahvid Best. Zdobył 78 jardów w akcjach biegowych w 17 próbach, dziewięć razy łapał piłkę zdobywając 154 jardy, w sumie zanotował trzy przyłożenia. Naprawdę przyjemnie się ogląda tego młodego zawodnika.
• Shaun Hill, rozgrywający Lions, zagrał poprawnie. Wprawdzie dużo swojego dorobku zebrał w końcówce meczu kiedy wynik był dużo gorszy niż końcowy rezultat. Dziwne były jego dwie straty, Hill przeważnie gra bezpieczniej niż to co pokazał w przekroju tego spotkania.

Baltimore Ravens 10 @ Cincinnati Bengals 15

• Bez odpowiedniej ochrony rozgrywającego trudno odnieść sukces w walce z dobrym zespołem. Ravens nie byli w stanie tego zrobić i w konsekwencji przegrali mecz. Wprawdzie Flacco zaliczył tylko jedno sack, jednak regularnie był naciskany i zmuszany do pochopnych decyzji. 
• Efektem tego była fatalna skuteczność, niska średnia zdobywanych jardów na podanie, cztery straty i tylko jedno przyłożenie. Dla odmiany RB Ray Rice zagrał bardzo dobre spotkanie (87 jardów w 16 próbach), jednak zespół zbyt rzadko wykorzystywał go w kluczowych momentach.
• Carson Palmer, pomimo wygranej, nie zagrał wiele lepszego meczu od Flacco. Podobna skuteczność oraz ilość zdobytych jardów, z zasadniczą różnicą, że nie stracił piłki ani razu. Można jednak odnieść wrażenie, niepokojące dla fanów Bengals, że siła w jego ręce gdzieś zaginęła po wszystkich urazach. Podania były głównie krótkie, a jak Ochocinco pojawił się otwarty w strefie punktowej to podanie kompletnie chybiło cel.
• Decydujące o wygranej były rzuty wolne w ostatniej kwarcie. Do dobrych pozycji na boisku gospodarzy doszli po dyskusyjnych decyzjach sędziowskich. Cóż. bywa i tak.

 Pittsburgh Steelers 19 @ Tennessee Titans 11

• Steelers zdobyli o 100 jardów mniej od Titans, osiągneli tylko siedem razy kolejne pierwsze próby, przy trzecich próbach zanotowali bilans 2 na 15 a mimo to w pewnym momencie prowadzili 19:3. Gospodarze po prostu regularnie strzelali sami sobie w stopę.
• Lista rzeczy, które poszły nie tak dla gospodarzy jest dosyć długa - przyłożenie Steelers po wykopie rozpoczynającym spotkanie, podczas innego kickoff stracili piłkę, Young rzucił dwie straty, bieg na 85-jardów i przyłożenie w wykonaniu Chrisa Johnsona został unieważniony przez przewinienie ofensywne (holding). W drugiej połowie doszły kolejne straty piłki i to zaowocowało wysokim prowadzeniem Steelwers i zdjęciem z boiska Vince'a Younga.
• Wspomniany Chris Johnson nie przebiegł w tym meczu stu jardów, stało to się pierwszy raz od spotkania w piątek kolejce ubiegłego sezonu. Gdyby nie wspomniane przewinienie i jego akcja na przyłożenie byłoby inaczej.
• Na nieszczęście dla Steelers kolejny QB doznał kontuzji. Dennis Dixon musiał opuścić spotkanie a jego miejsce zajął Charlie Batch. Nie wiem kto zacznie dla Steelers kolejne spotkanie jako startowy rozgrywający.
• Pomimo tego, że goście zdobyli tylko 127 jardów ofensywnie, seria zagrań w obronie i special teams dała im drugą wygraną w sezonie. Co ciekawe wśród Steelers nie było ani jednego gracza, który złapałby piłkę więcej niż dwa razy przez cały mecz.
• QB Kerry Collins wszedł bardzo dobrze w to spotkanie, gdyby nie to, że skończył mu się czas to kto wie czy nie doprowadziłby Titans do dogrywki.

New England Patriots 14 @ New York Jets 28

• Kompletna przemiana. Mark Sanchez zagrał beznadziejnie z Ravens, by kilka dni później pokazać się jako rozgrywający z najwyższej półki. Skuteczność  21/30, zdobyte 220 jardów i przyłożenia - to jego meczowy bilans. Zawodnik zachowywał się zupełnie inaczej niż w pierwszej kolejce. Prowadził świetnie grę, czuł się komfortowo i wyglądał na pełnego wiary w siebie.
• Kolejnym zaskoczeniem dla mnie jest forma jaką pokazuje LaDainian Tomlinson. Biega szybko i zdecydowanie, zupełnie jakby to był rok 2006. Zdobył 76 jardów w 11 próbach i prezentował bardzo wysoką formę. Nic dziwnego, że Shonn Greene zaczął dostawać częściej okazje dopiero w drugiej części spotkania. 
• Darrelle Revis odniósł kontuzje w trakcie spotkania ale można odnieść wrażenie, że to bardziej zaszkodziło Patriots niż pomogło. Po tym jak gracz Jets opuścił spotkanie, Tom Brady zaczął częściej podawać do Mossa a mnie do Welkera i Hernandeza (co działało w pierwszej części spotkania). Ostatecznie rozgrywający Patriots zanotował po dwa przyłożenia i straty.
• Zgodnie z przewidywaniami Patriots z akcji biegowych nie zyskali w zasadzie nic. Ogólnie to muszę przyznać, że to było bardzo ważne zwycięstwo Jets w świetnym stylu. Gratulacje.

New York Giants 14 @ Indianapolis Colts 38

• Za sprawą postawy gości Manning Bowl II nieco rozczarował. Ofensywny koordynator Giants przygotował chyba jeden z najgorszych planów jaki można było na ten mecz. Tydzień temu Arian Foster przebiegł 230 jardów z Colts. No to goście zamiast nastawić się na bieganie co robią? Z pierwszych dziesięciu zagrań, tylko trzy były akcjami biegowymi. Zapomnieli widać, że Colts mają dobrą obronę przeciwko podaniom i niezłe secondary.
• W efekcie Eli Manning zaliczył cztery sacks, niską skuteczność, jedno z jego podań zostało przechwycone i jeszcze stracił piłkę przy trzech innych okazjach. 
• Ahmad Bradshaw dopiero później zaczął regularnie dostawać piłkę. Zdobył 89 jardów w 17 próbach, bardzo dobry wynik, szkoda, że jak już było po wszystkim. Z kolei Brandon Jacobs zaliczył 8 jardów w 4 próbach i po tym jak rzucił swój kask w trybuny w drugiej połowie, nigdy więcej nie wrócił na boisko.
• Peyton Manning pokazał, że nie wyobrażał sobie by jego zespół zaczął sezon od dwóch porażek. Zagrał z chirurgiczną precyzją, 20/26 skutecznych podań, 255 jardów i trzy przyłożenia (po jednym zdobyli Reggie Wayne, Dallas Clark, Austin Collie).
• Jakby tego było mało, Giants nie tylko nie mogli powstrzymać ataków Manninga. Nie mieli pomysłu na bardzo dobrą, jak na Colts, grę w akcjach biegowych. Joseph Addai zaliczył 92 jardy w 20 próbach, Donald Brown 69 jardów na 16 prób, z czego jedną zakończył przyłożeniem. Skoro Colts zdobywają tyle jardów akcjami biegowymi to nie ma możliwości by powstrzymać tą ofensywę.

Houston Texans 30 @ Washington Redskins 27

• Texans mieli mnóstwo powodów by przegrać ten mecz. Dopiero co wygrali jedno z najważniejszych spotkań w historii młodego klubu. Przed nimi mecz z Dallas. Kyle Shanahan, ofensywny koordynator Redskins, przez lata pracował w Houston i zna tą drużynę bardzo dobrze. A do tego w pewnym momencie przegrywali 10:27 i mogli spokojnie odpuścić.
• Nic takiego się nie stało, wręcz przeciwnie. Pomimo ogromnej różnicy punktowej walczyli do końca i odnieśli sukces. Nie sam fakt wygranej z Redskins ale styl w jakim to zrobili, pokazuje, że można ich zaliczać do elity NFL.
• Matt Schaub był zmuszony do gonienia wyniku, dlatego też miał aż 52 podania, z tego 38 skutecznych. Zdobył w sumie trzy przyłożenia a tylko jedno jego podanie zostało przechwycone. Przy takiej ilości to świetny wynik.
• Również Andre Johnson rozegrał świetny mecz. Złapał 12 piłek, zdobył 158 jardów i przyłożenie. W czasie meczu doznał urazu, jednak jak zapewniał na konferencji prasowej, to nic poważnego.
• Arian Foster zagrał poprawnie, wprawdzie nie zdobył ponad 200 jardów, jednak 69 jardów to dobry wynik. Biorąc pod uwagę, że goście byli zmuszeni do gry podaniami.
• Redskins byli blisko wygranej. W dogrywce rzut wolny z odległości 52 jardów był poprawny, jednak chwilę wcześniej Texans poprosili o czas więc punkty nie zostały przyznane. Powtórka wykopu nie była już tak udana.
• Donovan McNabb zdobył ponad 400 jardów i jedno przyłożeni przy skuteczności 73%. Bardzo dobry występ w jego wydaniu. I gdyby nie ten nieudany rzut wolny, a wcześniej zablokowany przez Texans pod koniec czwartej kwarty, Redskins mogliby mieć dwie wygrane. W ostateczności to jednak goście wywieźli zwycięstwo. Świetna postawa Texans i brawa za charakter i walkę do końca.