NFL Week 7 - Podsumowanie

Kolejka siódma już w całości za nami. Po swoim krótkim urlopie nadrabiam zaległe mecze i obserwuje co też ciekawego się wydarzyło. A działo się naprawdę sporo wliczając w to niezłą niespodziankę na jednym ze stadionów. Poniżej kilka słów komentarza do rozegranych spotkań.

Cleveland Browns 30 @ New Orleans Saints 17

Peyton Hillis: Świętuje swoje przyłożenie w meczu z SaintsWow, ręce w górę kto przewidział taki wynik. Spodziewałem się, że Browns mogą zachować relatywnie bliski dystans. Jednak nie wyobrażałem sobie, że mogą ten mecz wygrać a już tym bardziej wygrać go zdecydowanie. Eric Mangini naprawdę odkurzył zeszyt zagrań i rzucił wszystko co można było przeciw mistrzom NFL. Mieliśmy zaskakujące zagranie przy kickoff return, później punter Reggie Hodges przebiegł najwięcej w historii od 40 lat (68 jardów) po zmyłce podczas wykopu. Nawet running back Peyton Hillis faktycznie podał do rozgrywającego na 13 jardów.

Mimo wszystko, wyłączając te kilka zaskakujących zagrań, nadal ciężko sobie wyobrazić jak Saints mogli przegrać ten mecz, prawda? Cóż, mieliśmy to co zwykle. Gospodarze znów nie potrafili wykorzystać swoich okazji w red zone a jedno z przyłożeń zostało anulowanych przez przewinienie. Można było odnieść wrażenie, że Drew Brees jest tym wszystkim dość mocno sfrustrowany i zaczyna podawać na siłę. Efektem tego były cztery przechwycone podania, z czego dwa wynikły bezpośrednie przyłożenia. W obu przypadkach ich autorem był obrońca David Bowens. Drugą gwiazdą w defensywie był Scott Fujita, który zaliczył przechwyt i sack przeciwko swojemu byłemu zespołowi.

Colt McCoy, o którym tyle mówiło się po meczu ze Steelers, nie zagrał już tak dobrze. Jednak najważniejsze w jego przypadku jest  to, że nie doprowadził do straty piłki. To bardzo imponujące, wbrew temu co się wydaje. Gra w Superdome, zwłaszcza dla pierwszoroczniaka, to duże wyzwanie.

Cincinnati Bengals 32 @ Atlanta Falcons 39

Nie będę kolejny raz pisał za jak beznadziejnego gracza uważam obecnie Palmera. Piszę to niemal regularnie więc już nie będę się powtarzał. Dla mnie najważniejsze, że survivor pick zaliczony. Co do samego meczu, to wbrew temu co sugeruje wynik spotkanie nie było tak wyrównane przez znaczną jego część.Falcons prowadzili 24:3. Dopiero później rozgrywający Bengals wykorzystał słabą grę obrony gospodarzy i podciągnął wynik. Co ciekawe, ani Chad Ochocinco ani Terrell Owens nie zdobyli najwięcej jardów dla gości. To Jordan Shipley prowadził w tej klasyfikacji. Zdobył 131 jardów w 6 akcjach. W jednej zaliczył ich nawet 68. Jednak nie było to bynajmniej jakieś dalekie podanie. Palmer podał na krótki dystans i skrzydłowy skorzystał z okazji zamieniając to na dość imponujące przyłożenie.

Matt Ryan dość szybko wyprowadził gospodarzy na prowadzenie. Falcons w sumie zdobyli 452 jardy w ofensywie a aż 299 z nich przypadło w pierwszej połowie. Rozgrywający zdobył 299 jardów a Michael Turner dorzucił 121. Running back był nie do zatrzymania przez gości i miał on ogromny wkład w końcowy sukces. Warto również odnotować wynik jaki osiągnął Roddy White. Skrzydłowy złapał 11 podań i zdobył 201 jardów. Trzeba przyznać, że ofensywa Falcons na własnym boisku prezentuje się naprawdę wyśmienicie.

Buffalo Bills 34 @ Baltimore Ravens 37

Żałuję trochę, że Bills nie wygrali tego spotkania. I nie dlatego, że jestem ich fanem lub nienawidzę Ravens. Po prostu egoistycznie chciałem zwiększyć swoje szanse w survivor pick. Przez moment wydawało się, że goście mieli ten mecz w swoich rękach. Prowadzili w drugiej kwarcie 24:10. Skoro jednak byli w stanie roztrwonić prowadzenie z Jaguars to tym bardziej z Ravens. I kolejny raz tak też się stało. Zamiast pierwszej wygranej, kolejna porażka. Przyczynił się do niej min. pierwszoroczniak C.J. Spiller, którego strata w końcówce pierwszej połowy dała przyłożenie i wiatr w żagle gospodarzom. Swoją drogą nie wiem po co wybierano akurat jego z numerem dziewięć w drafcie by go później nie wykorzystywać. Running back dostał piłkę tylko 7 razy, a jego kolega Fred Jackson 23. Gdzie tu sens?

Pomimo tego, że gospodarze odrobili stratę, nie można zapomnieć o tym jak beznadziejnie zagrała ich obrona. Owszem, Ryan Fitzpatrick miał dwie straty, jednak poza tym zdobył 374 jardy i 4 przyłożenia. Ktoś chyba się nie przyłożył do gry. I tak naprawdę Bills mogli ten mecz wygrać. Kluczowa była decyzja sędziów, którzy nie zmienili swojej decyzji odnośnie straty gości. A powinni moim zdaniem.

Joe Flacco grał bardzo nieregularnie. Momentami dobrze a momentami fatalnie. Ratowała go świetna postawa duetu running backs. Ray Rice (72 jardy w 16 próbach) oraz  Willis McGahee (64 jardy w 11 próach, przyłożenie) robili co chcieli. Ravens, pomimo ogólnie słabszej postawy, odnieśli zwycięstwo. Brawa dla nich, to w końcu jest cechą bardzo dobrych drużyn, że pomimo słabszej gry, są w stanie osiągnąć końcowy sukces w meczach z potencjalnie łatwym rywalem.